അളകനന്ദ 2 [Kalyani Navaneeth]

അളകനന്ദ 2
Alakananda Part 2 | Author : Kalyani Navaneeth | Previous Part

ക്ലാസ്സിലെ മറ്റു കുട്ടികളൊക്കെ തനിക്ക് എന്തുപറ്റിയെന്നറിയാതെ പരസ്പരം നോക്കി …. ഒരു അഞ്ചു മിനിട്ടു പോലും വേണ്ടി വന്നില്ല സാർ ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു , സംഗീതയോടും തന്റെ കൂടെ വരാൻ പറഞ്ഞു ….

അടുത്തുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വിട്ടോളു എന്ന് പറഞ്ഞു, ഓട്ടോയിലേക്കു കയറുമ്പോൾ സാറിന് ഒരു പുതിയ ഉത്തരവാദിത്വം വന്നപോലെ തോന്നി ….

പോകുന്ന വഴിയിൽ ഓട്ടോ ഗട്ടറിൽ വീഴുമ്പോൾ ഒക്കെ , പതിയെ പോയാൽ മതി, അധികം അനക്കം തട്ടണ്ട ന്നു സാർ പറയുംമ്പോൾ ,.. ഈ ഒരു കരുതൽ തനിക്ക് കിട്ടാൻ ദേഹം മുഴുവൻ പൊള്ളിയാലും സാരമില്ല ന്നു തോന്നിപോയി ….

വീണ്ടും വീണ്ടും ഓട്ടോക്കാരനോട് പതിയെ പോകാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ …

.” സാറെ ആ കൊച്ചിന്റെ കാലിൽ അല്ലെ മുറിവ് പറ്റിയത് , അതിനു കുറച്ചു സ്പീഡിൽ പോയാൽ കുഴപ്പം ഒന്നും വരില്ല …. ഗർഭിണികളെ കൊണ്ട് പോകും പോലെ കൊണ്ട് പോകേണ്ട ആവശ്യം ഒന്നും ഇല്ല …. എനിക്ക് പതിനൊന്നരയ്ക്ക് വേറെ ഓട്ടം ഉള്ളതാണെ……”

അയാളുടെ ആ വർത്തമാനം വേദനയുടെ ഇടയിലും എനിക്ക് ചിരി വന്നു ……

പിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആ മുറിവ് ഡ്രസ്സ് ചെയ്തോണ്ടിരുന്നപ്പോൾ , വേദന സഹിക്കാൻ ആവാതെ ,… ഈ കാലൊന്നു മുറിച്ചു കളഞ്ഞു തരുമോ സിസ്റ്ററെ,……ഞാൻ ചത്തു പോകുമെന്ന് തോന്നുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നോക്കിയത് സാറിന്റെ മുഖത്തേക്കാണ് ………..

താൻ അനുഭവിക്കുന്നതിന്റെ നൂറിരട്ടി വേദന … സാറിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടെന്നു ആ മുഖം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു …..

അന്ന് വൈകിട്ട് അച്ഛൻ പുറത്തു പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു ….. സാറിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എന്നെ കാണാൻ വന്നു ….. എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് അവരോടു എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു …..

എന്റെ കവിളുകളിലും , കയ്യിലെ നീലിച്ച പാടുകളിലും നോക്കവേ … സാറിന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു …..ആരും പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുറച്ചു സമയം കടന്നു പോയി ………

ഇറങ്ങാൻ നേരം ‘അമ്മ എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു പറഞ്ഞു ,…

.” പഠിപ്പിക്കുന്ന മാഷുമ്മാർക്ക് ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനം ആയിരിക്കണം ….. എങ്കിലേ അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഒക്കെ മനസ്സിൽ കയറൂ …. വേറെ ഒന്നും തോന്നാൻ പാടില്ല ട്ടോ ….”

ഉം എന്നൊരു മൂളൽ മാത്രേ എന്നിൽ നിന്ന് അപ്പൊ പുറത്തേക്കു വന്നുള്ളൂ എങ്കിലും …….

. ” എന്റെ ദൈവം തന്നെയാണ് , എന്റെ മാത്രം ദൈവം …. ഈ ജന്മം എന്തു ത്യാഗം സഹിക്കേണ്ടി വന്നാലും എന്റെ ദൈവത്തെ ഞാൻ സ്വന്തമാക്കിക്കിയിരിക്കും ” എന്നൊരു ദൃഢ പ്രതിജ്ഞ എടുക്കുകയായിരുന്നു മനസ്സ് അപ്പോൾ …..