ബഹറിനക്കരെ ഒരു കിനാവുണ്ടായിരുന്നു 3

ബഹറിനക്കരെ
ഒരു കിനാവുണ്ടായിരുന്നു 3
Bahrainakkare Oru Nilavundayirunnu Part 3 | Previous Parts

എന്റെ അവസ്ഥകൾ എവിടെ നിന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല . ഒരുകാലത്ത് നാട്ടിലെ പ്രമാണിയായിരുന്ന ഒരാളുടെ മകനാണ് ഞാൻ . ഒരു ഇത്താത്തയും മൂന്നു അനുജത്തിമാരും ഉമ്മയും അടങ്ങുന്ന കുടുംബം . ചോദിക്കുന്നവരുടെ മുഖം നോക്കാതെ എല്ലാവരെയും സഹായിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു ഉപ്പ. അത് മുതലെടുത്ത്‌ പലരും ഉപ്പയെ ചതിച്ചു. കടം വാങ്ങിയ പലരും തിരിച്ചു കൊടുക്കാതെ വാങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു വാങ്ങിയ കാഷ് തിരികെ കൊടുത്തില്ല . അവസാനം എന്തോ ബിസിനസ്സ് ചെയ്ത് പൊളിഞ്ഞ ഉപ്പ ഞങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന ചെറിയ വാർപ്പിന്റെ വീടല്ലാത്ത എല്ലാം വിറ്റു .

വീടിന്റെ മുകളിൽ ലോണെടുത്താണ് ഇത്താത്തയെ കല്ല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു വിട്ടത് എന്നൊക്കെ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ഒരു ദിവസം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഉമ്മ നീട്ടിയ ബാങ്ക് നോട്ടീസ് കണ്ടപ്പോഴാണ് ഞാനറിയുന്നത് .

ആർമാദിച്ചു നടക്കുന്ന പ്രായത്തിൽ അന്നാദ്യമായി ഞാനറിഞ്ഞു എന്റെ വീട്ടുകാരുടെ അവസ്ഥ . മറ്റുള്ളവരെ പോലെയല്ല എന്റെ ലൈഫ് എന്ന് തോന്നി തുടങ്ങിയതും കോളേജിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും പിന്മാറി, അവസാനം ഫീസ് കൊടുക്കാനില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ കോളേജ് നിർത്തി വീട്ടിലൊതുങ്ങി കൂടിയപ്പോഴാണ് ഞാനെന്റെ ഉപ്പയുടെ അവസ്ഥ കാണുന്നത് , ഉമ്മയുടെ കണ്ണീര് കണ്ടത് , താഴെയുള്ള പെങ്ങന്മാരുടെ ഭാവി ചിന്തിക്കുന്നത്. ഇരട്ടകളായ രണ്ട് പേർ പ്ലസ് ടുവിലും ഒരാൾ ഏഴിലും പഠിക്കുന്നു ഒന്ന് രണ്ട് വർഷം കൊണ്ട് ഇവരെയെല്ലാം കെട്ടിക്കാൻ പ്രായമാകും . എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ എന്ന് ചിന്തിച്ച് ചിന്തിച്ച് ടെൻഷൻ കൂടുമ്പോൾ റൂമിൽ കയറും ഉച്ചത്തിൽ പാട്ട് വെച്ചു ആരും കേള്ക്കാതെ കരയും .

ആൺ കുട്ടികൾ കരയുന്നത് ആരും കാണാൻ പാടില്ല എന്നുമ്മ പണ്ട് പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചത് എനിക്ക്‌ വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതാവസ്ഥകൾ മുൻകൂട്ടി ഉമ്മാക്ക് പടച്ചോൻ കാണിച്ചിട്ടായിരിക്കണം . ദിവസങ്ങൾ ആരേയും നോക്കാതെങ്ങനെ പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. കടം കയറിയവന്റെ വീട്ടിൽ ആളുകൾ കയറുമെന്നു പറഞ്ഞ അവസ്ഥയാണ് പിന്നീട് മുന്നിൽ കണ്ടത്‌. ഉപ്പ കാശ് കൊടുക്കാനുള്ളവർ വീട്ടിൽ വന്നു ചീത്ത വിളിക്കുന്നത് നിസ്സഹായരായി നോക്കി നിൽക്കേണ്ട അവസ്ഥ . നമുക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനോ , പറയാനോ കഴിയാത്ത വല്ലാത്തൊരു നിമിഷമാണത്.

ജോലിയോ, മറ്റു വരുമാന മാർഗങ്ങളോ ഇല്ലാതെ വന്ന ഉപ്പയുടെ അവസ്ഥയും , കുടുംബം പട്ടിണിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത് എന്നുമൊക്കെ തോന്നി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ കൂലിപ്പണിക്കിറങ്ങി . ആളുകൾ കുറെ പരിഹാസം നിറച്ച ചോദ്യങ്ങളുമായി വന്നെങ്കിലും അതൊന്നും എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കണ്ണീര് കണ്ട ഈ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിക്കാൻ കെൽപ്പുള്ളതായിരുന്നില്ല.