പെരുമഴക്കാലം

പെരുമഴക്കാലം
Story Name : Perumazhakkalayam Author : Manoj Kumar

രേണുക… അതായിരുന്നു അവളുടെ പേര്… കാണാൻ മൊഞ്ചുള്ള ഒരു നാടൻ പെണ്‍കുട്ടി.

ഒരു നാട്ടിൻ പ്രദേശത്തായിരുന്നു ആയിരുന്നു അവളുടെ വീട്. മലഞ്ചരിവും പുഴയും നിറയെ പച്ചപ്പും മരങ്ങളും ഉള്ള ഒരു ഉൾനാടൻ ഗ്രാമം.

വെറും നാടൻ പെണ്‍കുട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോര രേണുകയെ – ആരും ഒന്ന് നോക്കി പോകുന്ന ഒരു അഴക് ആയിരുന്നു അവൾ. സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം മുതൽ ഒരുപാട് പേര് പുറകെ നടന്ന ഒരു “ചരക്ക്” ആയിരുന്നു. 10 ഇൽ പഠിക്കുന്ന സമയം, വെള്ള ഷർട്ടും നീല പാവാടയും ഇട്ടു സ്കൂളിൽ അവൾ പോകുന്നത് ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവളെക്കാളും ഇളയ കുട്ടികൾ മുതൽ വയസന്മാർ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ, പക്ഷെ അവൾ അങ്ങിനെ ആർക്കും പിടി കൊടുത്തില്ല – എല്ലാവരുടെയും ഉറക്കം കെടുത്തി രേണുക അങ്ങിനെ ആ ഗ്രാമത്തിലൂടെ പറന്നു നടന്നു…. അവൾക്കു അറിയാമായിരുന്നു അവളുടെ നേരെ നീണ്ടു വന്നിരുന്ന പ്രേമ കണ്ണുകളും കാമ നോട്ടങ്ങളും – പക്ഷെ നാട്ടുകാർ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാലോ, വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാലോ എന്ന പേടി കാരണം അവൾ ഒന്നിനും പിടി കൊടുത്തില്ല…

അങ്ങിനെ ഇരിക്കെ ദൂരെ ഒരു പട്ടണത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പുതിയ കുട്ടി അവളുടെ ക്ലാസ്സിൽ വന്നു ചേർന്നു – ജിത്തു എന്നായിരുന്നു അവൻറെ പേര്.

ജിത്തുവിന്റെ അച്ഛന്റെ ഒരു പഴയ സുഹൃത്തായിരുന്നു ആയിരുന്നു രേണുകയുടെ അച്ഛൻ. ജിത്തുവിന്റെ അച്ഛൻ ഒരു കടക്കെണിയിൽ പെട്ട് പട്ടണത്തിലെ വീടും സ്ഥലവും വിറ്റപ്പോൾ രേണുകയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞിട്ടാണ് ആ നാട്ടിൽ വന്നു ഒരു ചെറിയ വീടും വാടകക് എടുത്തു അവിടെ താമസം ആക്കിയത്

കാണാൻ ഒരു ചുള്ളൻ പയ്യനായിരുന്നു ജിത്തു. ഒരു നാട്ടു പ്രദേശത്ത് വന്നു പെട്ട ഒരു പട്ടണത്തിലെ പയ്യൻ… എല്ലാ പെണ്‍കുട്ടികളുടെയും കണ്ണുകൾ അവന്റെ പുറകെ ആയി. എല്ലാവരെയും പോലെ രേണുകക്കും അവനോടു ഒരു ആകർഷണം തോന്നി. പക്ഷെ പഠിത്തത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച ജിത്തു ആരോടും അധികം അടുത്തില്ല.

അതൊരു മഴക്കാലം ആയിരുന്നു. രേണുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു ദിവസം.

അന്ന് സ്കൂളിൽ പോയിട്ട് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ നല്ല മഴയും കാറ്റും ആയിരുന്നു. തുള്ളിക്ക്‌ ഒരു കുടം പേമാരി എന്ന പോലുള്ള മഴ.

രേണുവും കൂട്ടുകാരി മായയും കൂടെ ഒരുമിച്ചാണ് വന്നു കൊണ്ടിരുന്നത്, മായയുടെ വീട് കഴിഞ്ഞു വേണം രേണുവിന്റെ വീട്ടില് എത്താൻ. മായയുടെ വീട്ടില് എത്തിയപ്പോൾ അവൾ പോയി, രേണു പിന്നെ ഒറ്റക്കായി നടപ്പ്. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു വലിയ കാറ്റ് വീശി അടിച്ചു….അവിടെ ഉള്ള പലതും മറിച്ചിട്ട് ഒരു വല്ലാത്ത കാറ്റ്… അവളുടെ കുടയുടെ അടിയിലൂടെ കേറി അടിച്ച കാറ്റ് കുടയുടെ എല്ലാ കമ്പിയും ഒറ്റ അടിക്കു ഒടിച്ചു…

“ശോ… ഈ കാറ്റ് …” ഒടിഞ്ഞ കുട ഒന്ന് നേരെ ആക്കാൻ നോക്കി രേണു… പറ്റുന്നില്ല… അത് വല്ലാതെ നശിപ്പിച്ചു ആ കാറ്റ്…

“എന്തൊരു മഴയാ ഇത്…. ഇനി മായയുടെ വീട്ടിലേക്കും തിരിച്ചു പോകാൻ പറ്റില്ല…അവിടെ ചെല്ലുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ നനഞ്ഞു കുളിക്കും…” ഒരു നിമിഷം രേണു ആലോചിച്ചു നിന്നു…

പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലേക്ക് ഓടി കേറി… അവരുടെ വരാന്തയിൽ കേറി നിന്നു …

“ചേച്ചി… ആരുമില്ലേ ഇവിടെ..” അവൻ കയ്യും കാലും ചേർത്ത് പിടിച്ച് തലയിൽ കുടയും വച്ച് വിളിച്ചു കൂവി. വരാന്തയിൽ ആണെങ്കിലും അടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ പകുതി മഴയും അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

“ആരാ അത്…” അകത്തു നിന്ന് ഒരു മദ്ധ്യ വയസ്കയുടെ ശബ്ദം…കതകു തുറന്ന്‌ ഒരു ചേച്ചി പുറത്തു വന്നു…

“മോൾ ഏതാ…. ഇങ്ങു കേറി വാ”അടിക്കുന്ന മഴയെ കൈ കൊണ്ട് തടുത്തു ആ ചേച്ചി അവളെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

“ഭയങ്കര മഴ ചേച്ചി… ഞാൻ ഗോപിനാഥന്റെ മോളാ..ചേച്ചി അറിയുമോ എന്നറിയില്ല… ” രേണു പറഞ്ഞു..

“ആ… ഗോപിയേട്ടന്റെ മോളാണോ? ഇവിടുത്തെ ചേട്ടന്റെ കൂട്ടുകാരനാ മോളുടെ അച്ഛൻ” ചേച്ചി പറഞ്ഞു… “മോൾ സ്കൂളിൽ നിന്ന് വരുന്ന വഴി ആണോ?

“അതെ ചേച്ചി… കുട ഇവിടെ വന്നപ്പോ ഒടിഞ്ഞു പോയി…അടുത്ത് വീട് കണ്ടപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് ഓടി കേറിയതാ…” രേണു പറഞ്ഞു..

“മോൾ തല ഒന്ന് തോർത്തു… ” ഒരു തോര്ത്ത് എടുത്തു കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചേച്ചി പറഞ്ഞു. “എന്റെ കുട്ടിയും ഇവിടെയാ പഠിക്കുന്നെ… മോൾ എത്രേലാ?” ചേച്ചി ചോദിച്ചു..

“പത്തിൽ ആണ് ചേച്ചി… എന്താ ചേച്ചിടെ മോന്റെ പേര്?” രേണു ചോദിച്ചു

“ജിത്തു… അവനും പത്തിലാ… മോളുടെ ഡിവിഷൻ ആണോ?” ചേച്ചി ചോദിച്ചു…

“ആ… അതെ ചേച്ചി… ഞങ്ങൾ ഒരേ ക്ലാസ്സിലാ…” സന്തോഷത്തോടെ രേണു പറഞ്ഞു… “ജിത്തുവിന്റെ വീടാണോ ഇത്?, ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല..” സന്തോഷത്തോടെയും അത്ഭുതത്തോടെയും രേണു ചോദിച്ചു.

“ആഹാ… നന്നായി.. അച്ചന്മാർ രണ്ടും കൂട്ടുകാർ, ഇപ്പൊ കുട്ടികളും ഒരേ ക്ലാസിൽ…” ചേച്ചി പറഞ്ഞു….

“മോനെ ജിത്തൂ… ” ജിതുവിനെ ചേച്ചി വിളിച്ചു….” അവൻ വന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരം ആയി… കുളിക്കാൻ കേറിയതാ…ഇപ്പൊ വരും”

“ദാ വരുന്നു അമ്മേ…” അകത്തു നിന്ന് ജിത്തുവിന്റെ വിളി കേട്ട്… രണ്ടു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ ജിത്തു വന്നു

“ആ… രേണു… എന്താ ഇവിടെ?” അവൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു…

“മഴ വന്നപ്പോ കേറിയതാ..” അവൾക്കു അത്ഭുതം ആയി… അവളുടെ പേര് അവനു അറിയാം… ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല…ആരോടും മിണ്ടാത്ത അവനിൽ നിന്ന്..

“ഇരിക്ക് മോളെ… ഞാൻ ഒരു ചായ ഇടാം..” ചേച്ചി പറഞ്ഞു

“വേണ്ട ചേച്ചി…ഒരു കുട തന്നാൽ ഞാൻ പൊക്കോളാം… അമ്മ പേടിക്കും വൈകിയാൽ..” രേണു പറഞ്ഞു..

“അയ്യോ… ഇവിടെ ഒരു കുടയെ ഉള്ളൂ … ജിത്തൂ നീ ആ കുട എടുത്തു അവളെ കൊണ്ട് ചെന്ന് ആക്കിയിട്ടു വാ” ചേച്ചി പറഞ്ഞു

രേണുകക്ക് ഒരു മടിയും നാണവും തോന്നി. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ മോശം അല്ലെ. എന്നാലും ജിത്തുവിന്റെ കൂടെ പോകാൻ ഒരു ഇഷ്ടവും ഉണ്ടായിരുന്നു..

“ശരിയമ്മേ… ” ജിത്തു അകത്തേക്ക് പോയി ഉടനെ ഒരു കുടയുമായി മടങ്ങി വന്നു…

“പോകാം രേണു..?” ജിത്തു അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു…

“അമ്മെ… ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുന്നു… താങ്ക്സ് ഉണ്ട് കേട്ടോ..” രേണു ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു …

മഴ പിന്നെയും ആർത്തലച്ചു പെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. തുള്ളിക്ക് ഒരു കുടം പേമാരി എന്നാ പോലെ. ആ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയത്ത് അവര് ആ ഒരു കുടക്കീഴിൽ ഒരുമിച്ചു നടന്നു… ചെറിയ കുടയയിരുന്നത് കൊണ്ട് പലപ്പോഴും ചേർന്ന് തന്നെ ആണ് അവര് നടന്നത്…

അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അവളുടെ തുടകളുടെ വശങ്ങൾ അവന്റെ ദേഹത്ത് ഉരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, നീങ്ങി നടന്നാൽ മഴ നനയും. അവൾ പരമാവധി ഒതുങ്ങി ആണ് നടന്നത്, എന്നാലും അവന്റെ ദേഹത്ത് സ്പർശിക്കുമ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത സുഖം.

പോകുന്ന വഴിയിൽ അവര് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചു. അവന്റെ പഴയ സ്കൂളിനെ കുറിച്ചും, അവിടത്തെ കുട്ടികളെയും മാഷ്മാരെ കുറിച്ചും ഒക്കെ.

ആരെയും കാര്യമായി നോക്കുകയില്ലെങ്ങിലും രേണുവിനെ ജിത്തുവിന് ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു…പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ വളർച്ചയുള്ള അവളുടെ മാറിടങ്ങളും ആരെയും വിളിക്കാൻ പോന്ന കുണ്ടികളും അവളുടെ കാമം തുടിക്കുന്ന കണ്ണുകളും ചുണ്ടുകളും കുറച്ചൊന്നും അല്ല അവൻ സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുന്നത്…

അവളുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു ആ മുലകളിലെക്കയിരുന്നു പോകുന്ന വഴിയിൽ അവന്റെ നോട്ടം മുഴുവൻ… വെള്ള ഷർട്ട് ഇട്ട അവളുടെ ദേഹത്തൂടെ മഴവെള്ളം അടിച്ചപ്പോൾ അത് നനഞ്ഞു ഒട്ടി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു… ഉള്ളിലെ ഷമ്മീസ് കൂടി നനഞ്ഞപ്പോൾ അകത്ത് അവനു അവളുടെ ബ്രാ കാണാമായിരുന്നു

ഈ പെണ്ണ് ഈ പ്രായത്തിലെ ബ്രാ ഇടുമോ… എങ്ങിനെ ഇടാതിരിക്കും എന്ത് വലുപ്പം ആണ്… അവന്റെ വായിൽ വെള്ളം ഊറി… പക്ഷെ അവൻ നല്ല കുട്ടിയെ പോലെ നടന്നു… അവളെ തൊടാൻ പലപ്പോഴായി തുടങ്ങിയിട്ടും പേടി കാരണം അനങ്ങിയില്ല…

തൊട്ടും മുട്ടിയുമൊക്കെ അവർ രേണുവിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി. റോഡിൽ നിന്ന് കുറച്ച് അകത്തേക്ക് കേറിയാണ് രേണുവിന്റെ വീട്. വീട്ടിലേക്കുള്ള ചെറിയ ഇടവഴിയിലൂടെ അവർ ആ കുടക്കീഴിൽ നടന്നു.

വാതിൽ അടച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു. രേണു ജിത്തുവിന്റെ കുടയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വാതിലിൽ ചെന്ന് മുട്ടി നോക്കി… കാളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചു നോക്കി… ആരും ഇല്ല.

“രേണു ചേച്ചീ….” അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഒരു കൊച്ചു ശബ്ദം മഴയുടെ ശബ്ദത്തിലൂടെ വന്നു…

മീനു… അടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു കൊച്ചു മിടുക്കിയാണ്

“ചേച്ചി… അമ്മയും അച്ഛനും കൂടെ ചെറിയച്ചന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അത്യാവശ്യമായി പോയി… ചേച്ചി വരുമ്പോൾ താക്കോൽ തരാൻ പറഞ്ഞു..” ഒരു കുടയും ചൂടി കയ്യിൽ താക്കോലും നീട്ടി മീനു വിളിച്ചു കൂവി.

“എപ്പോഴാ മോളെ പോയെ?” രേണു ചോദിച്ചു…

“കുറച്ചു മുന്നേ പോയെ ഉള്ളൂ..” മീനു പറഞ്ഞു…

ചെറിയച്ചൻ കുറച്ചു ദൂരെ ആണ്, പോയാൽ പെട്ടന്ന് വരാൻ പറ്റില്ല… എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യം ഉണ്ടാകും… ഇല്ലെങ്കിൽ താനും വന്നിട്ടല്ലേ പോകൂ… രേണു മനസ്സിൽ കരുതി..

“ദാ രേണു…” ജിത്തു അപ്പോഴേക്കും മതിലിനടുത്ത് പോയി താക്കോൽ വാങ്ങിച്ചു വന്നു… “ഞാൻ ഇനി പോയ്കോട്ടേ?”

“ജിത്തു കേറി ഇരിക്ക്… ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതി… മഴയും ഒന്ന് കുറയട്ടെ”… രേണുവിന് അപ്പൊ ജിത്തുവിനെ പറഞ്ഞു വിടാൻ തോന്നിയില്ല..

“വേണ്ട രേണു, പിന്നെ വരാം…” ജിത്തു പറഞ്ഞു. മനസ്സിൽ ഒരു പെരുമ്പറ കൊട്ടിയെങ്ങിലും ഒരു മര്യാദക്ക് വേണ്ടി അവൻ പറഞ്ഞു

“ആദ്യായിട്ട് വരുന്നതല്ലേ… ഒരു കപ്പ്‌ ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതി…” രേണു സ്നേഹപൂർവ്വം വാതില തുറന്നു അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു…

ജിത്തു എതിർത്ത് പറയാതെ അകത്തേക്ക് കേറി….

“ഇരിക്ക് ജിത്തു… ഞാൻ ഈ ഡ്രസ് ഒക്കെ ഒന്ന് മാറ്റിയിട്ട് വരാം… ആകെ നനഞ്ഞു” രേണു അകത്തേക്ക് പോയി…

ആ സമയം ജിത്തുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വല്ലാത്ത സംഘർഷം ആയിരുന്നു.

ഇപ്പൊൾ അവൾ എന്ത് എടുക്കുകയായിരിക്കും… ആ നനഞ്ഞ ഷർട്ട്‌ ഊരിയിട്ടുണ്ടാകും… പിന്നെ ഷമ്മിയും…നീല പാവാടയും ബ്രായും ഇട്ടു വേറെ ഡ്രസ് നോക്കുകയായിരിക്കും… അതോ ബ്രായും ഊരി കാണുമോ? അവന്റെ ചിന്തകൾ കാട് കേറി.

ഇപ്പോൾ ഈ വീട്ടിൽ ഈ പേരും മഴയിൽ താനും അവളും മാത്രം. വിളിച്ചു കൂവിയാൽ പോലും ആരും കേൾക്കില്ല… ഇതിൽ കൂടുതൽ ഇനി ഒരു അവസരമില്ല…

അവൻ യാന്ത്രികമായി അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു… രേണു ഒച്ച വക്കുമോ… അവനു പേടി തോന്നി… വച്ചാൽ വക്കട്ടെ… തണുപ്പും, മഴയും അവിടെ ഒറ്റക്കാണ് എന്ന കാര്യവും അവന്റെ പേടിയെ കവച്ചു വച്ചു…