മിഥുനം 9

അക്ബറിന്റെ ശിങ്കിടികൾ ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ ലോക്കറ്റ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

?????????????????

ഇതേ സമയം മീരയുടെ വീട്..

താരക്കും അമ്മക്കും സാമാന്യം നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ അടിയും തൊഴിയും കിട്ടിയിരുന്നു…

അത് കൊണ്ട് തന്നേ അവർ ഭയന്നു മുറിക്കുള്ളിൽ ആയിരുന്നു..

അപ്പോഴാണ് വേലക്കാരി താരയുടെയും അമ്മയുടെയും അടുത്തേക്ക് വന്നത്..

“കൊച്ചമ്മേ…. ”

റൂമിന്റെ വാതിക്കൽ നിന്നും അവർ വിളിച്ചു..

“എന്താ രമണി ”

വിളികേട്ടതും കരഞ്ഞു തളർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവർ വിളികേട്ടു..

“രാഘവേട്ടൻ വന്നിട്ടുണ്ട് കൊച്ചമ്മയെ ഒന്ന് കാണാനൊന്ന് പറഞ്ഞു ”

“ഏഹ്….. അതെന്താ അദ്ദേഹം ഇല്ലേ ഉമ്മറത്തു… ”

” ഇല്ല കൊച്ചമ്മേ, രാഘവേട്ടൻ ഒറ്റക്കാണ് തിരിച്ചു വന്നത്.. ”

അത് കേട്ടത് അവർ കട്ടിലിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു…

തന്റെ ഭർത്താവിനെ കുറിച്ച് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടും, ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഇവിടെ ഇല്ല എന്ന

വിവരവും, അവരെ നല്ലതുപോലെ ഭയപ്പെടുത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

“എന്താ… എന്താ രാഘവ.. എന്തെ അദ്ദേഹം എവിടെ… ”

ഓടിക്കിതച്ചു വന്നു വാതിൽ പടിയിൽ പിടിച്ചുനിന്നു അവർ ചോദിച്ചു..

” എനിക്ക് അറിയില്ല കൊച്ചമ്മേ…… മുതലാളി എവിടേക്കോ പോയിരിക്കുകയാ എന്നോട് ഒന്നും..

പറഞ്ഞില്ല “.

അത് കേട്ടതും അവരുടെ മുഖത്ത് ഭയം നിഴലിച്ചു…

“കൊച്ചമ്മേ.. ഞാൻ വന്നത്.. ”

അയ്യാളുടെ യാചന പോലുള്ള സ്വരം.. എന്തോ ചിന്തിച്ചു നിന്ന അവരെ സോബോധത്തിലേക്ക്

കൊണ്ടുവന്നു.

” പറയു രാഘവ…. ”

“ഞാനിന്ന് നേരത്തെ പൊക്കോട്ടെ… ”

“ഉം….. ”

അവർ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു എന്നിട്ട് അകത്തേക്ക് പോയി..

“എന്തിനാ അമ്മേ രാഘവേട്ടൻ വന്നത്….അച്ഛന്റെ എവിടെ ”

അവർ അകത്തു കയറിയുടൻ താരയുടെ ചോദ്യം വന്നിരുന്നു..

അവർ അത് കേട്ടു മിഴിച്ചു നിൽക്കുകയല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല….

“അമ്മേ… അമ്മേ… എന്താ അമ്മ ഒന്നും പറയാത്തത്.. രാഘവേട്ടൻ എന്താ പറഞ്ഞെ

.അച്ഛൻ എവിടെ. ”

തന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി കിട്ടാതെ വന്നപ്പോൾ താര അവരെ ഒന്ന് കുലുക്കി വിളിച്ചു…

പെട്ടന്ന് അവർ ഞെട്ടി സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നു…

പിന്നെ ഒരു അലർച്ചയിരുന്നു….

“അയ്യാൾ…. കൊല്ലും… എന്റെ മോളെ അയ്യാൾ കൊല്ലും…. ദുഷ്ടാന… കൊല്ലും ആയ്യാൾ കൊല്ലും….

പരസ്പരബന്ധമില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ താര നല്ലത് പോലെ ഭയന്നിരുന്നു…

എന്താണ് ഉമ്മറത്തു സമ്പവിച്ചതെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല… വീണ്ടും അവൾ അമ്മയോട്

കാര്യം തിരക്കി…

“എന്റെ മോളെ കൊല്ലാന അയ്യാൾ പോയത്… അവളെ അയ്യാൾ കൊല്ലും… മോളെ മീരമോളെ

എങ്ങായെങ്കിലുമൊന്നു വിളിച്ചു എങ്ങോട്ടെങ്കിലും.. ഒന്ന് രക്ഷ പെടാൻ പറ.. “…

അത്രയും പറഞ്ഞവർ താരയുടെ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പൊട്ടി കരഞ്ഞു..

അമ്മ പറഞ്ഞതിൽ നിന്നും അച്ഛൻ പോയിരിക്കുന്നത് മീരയുടെ അടുത്തേക്കാണെന്നു താരക്ക്

മനസ്സിലായി… അവൾക്കു എന്തു ചെയ്യണമെന്ന ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല.. മീരയുടെ

കൂട്ടുകാരുടെ നമ്പർ ഒന്നും അവളുടെ പക്കൽ ഇല്ലതാനും..

ഉടൻ തന്നേ അവൾ അമ്മയേം കൂട്ടി മുകളിലെ മീരയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.. അവിടെനിന്നും

ആരുടെയെങ്കിലും നമ്പർ കിട്ടിയാലോ എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ..

റൂമിലേക്ക്‌ കടക്കുമ്പോൾ തന്നേ അവരൊന്നും ഞെട്ടി.. ആ റൂം മൊത്തത്തിൽ ആരോ അരിച്ചു

പെറുക്കിയിരിക്കുന്നു…. അത് ചെയ്തത് തന്റെ അച്ഛൻ ആണെന്ന് അവൾക്കു മനസ്സിലായി….

പെട്ടന്നാണ് അവിടെ തുറന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു ഫയൽ അവളുടെ സ്രെദ്ധയിൽ പെട്ടത്.

അവൾ ആ ഫയൽ എടുത്തു നോക്കി.. ശേഷം ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവൾ ആ റൂം മുഴുവൻ അവൾ അരിച്ചു

പെറുക്കി പക്ഷേ അവൾ തേടിയത് അവിടെങ്ങും ഇല്ലായിരുന്നു… അതോടെ മീരയുടെ ദേഹം ആസകലം

വിറക്കാനും ശരീരം വിയർക്കുവാനും തുടങ്ങി.. എന്താണ് സമ്പവിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാത്ത

അവളുടെ അമ്മ അവളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.. പെട്ടന്നവൾ പൊട്ടി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മയുടെ

നെച്ചിലേക്കു വീണു..

“അച്ഛൻ പോയിരിക്കുന്നത് മീരയുടെ അടുത്തേക്കല്ല,,.. അപകടത്തിലേക്കാണ് ”

താരയുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടു പകച്ചു നിന്ന അവർക്കു അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ

മനസ്സിലായില്ല..

തന്റെ ദേഹത്തുനിന്നും താരയെ പിടിച്ചു അകറ്റി ആചാര്യത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തെ നോക്കി..

“നീ എന്താ ഈ പറയുന്നേ… എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.. “

“അച്ഛൻ ഋഷിയുടെ ഫോട്ടോ ആണെന്നും പറഞ്ഞു എടുത്ത് കൊണ്ട് പോയത്.. രാഹുലിന്റെ ഫോട്ടോയ…

അത് കേട്ടതോടെ അവർ ഞെട്ടി തരിച്ചു പിറകോട്ടു മാറി… പിന്നെ പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി…..

അവർക്കു കൈ കാലുകളിൽ രക്തയോട്ടം നിലച്ചെന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറി..

“മോളെ…. മോളെ…. അച്ഛനെ… വിളിക്ക്… എന്നിട്ട്… പറ…. ഒന്നും വേണ്ടാന്ന്… പറ അത് അച്ഛൻ

ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ആളല്ലെന്നു പറ… “..

ശ്വാസം എടുക്കാൻ വയ്യാതെ അവർ അത് എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞു… ഒപ്പിച്ചു…