കിളിക്കൂട് Part 19

അവർ മൂന്നു പേരും അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. പുറത്ത് മഴ തകർത്തു പെയ്യുകയാണ്. നല്ല തണുപ്പും യാത്ര ചെയ്ത് ക്ഷീണവും കൊണ്ട് കിടക്കണമെന്ന് കുറച്ചു നേരമായി ചിന്തിക്കുന്നു. മഴയായതുകൊണ്ട് കരണ്ട് പോകുമെന്ന സംശയം ഉള്ളതിനാൽ പെട്ടെന്ന് ആഹാരം കഴിച്ച് എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അതാ വെള്ളത്തിൽ വീണ കോഴിയെപ്പോലെ കിളി തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നു. അപ്പോഴേക്കും സീത വന്നു.

സീത: അണ്ണാ ചേച്ചിക്ക് തണുക്കുന്നു ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു എന്നാൽ നിങ്ങൾ പോയി കിടക്കു.

അതു പറയാൻ ഞങ്ങൾ ബാഗ് വെച്ച് റൂമിലേക്ക് ചൂണ്ടികാണിച്ചു. ഞങ്ങൾ ആ റൂമിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു. അകത്തു കയറിയ ഉടനെ കിളി കട്ടിലിൽ കയറി ഷീറ്റ് എടുത്ത് അടപടലം മൂടി കിടന്നു. ഞാൻ കിടന്നപ്പോൾ എൻറെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു ഒരു പൂച്ചക്കുട്ടിയെ പോലെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഇറുകി പുണർന്നു കിടന്നു.

കിളി: ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് നാളെയും എങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു സ്ഥലത്തേക്കും ഇല്ല.

ഞാൻ: നല്ല തണുപ്പ് ഉണ്ടല്ലേ എൻറെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നോ.

എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ അവളെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തു.

രാവിലെ തന്നെ രണ്ടുപേരും കുളിച്ച് റെഡിയായി, എന്നിട്ടാണ് എന്നെ വിളിച്ചു നോക്കിയത്. ഞങ്ങൾ എട്ടുമണിയോടെ വണ്ടിയിൽ കയറി യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. ആദ്യം വേളി ബീച്ചിൽ എത്തി. ബീച്ചിൽ അധികം പോകാത്ത കിളി, കടൽ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ തിരമാലകളിൽ കളിച്ചു, ഒപ്പം സീതയും. കുറെ നേരം അവിടെ കഴിച്ചുകൂട്ടി ഉച്ചക്കത്തെ ഭക്ഷണവും അവിടെ നിന്ന് കഴിച്ചു. നേരെ പൊന്മുടിയിലേക്ക് വിട്ടു, പോകുന്ന വഴി കയറ്റത്തിന് ഇടയിൽ അവിടെ അവിടെ ഇറങ്ങി അവിടെയെത്തുമ്പോൾ മൂന്നര. അവിടെ ചുറ്റിനടന്ന് കോഡ് വീഴുന്നതും കണ്ടാണ് തിരിച്ച് ഇറങ്ങിയത്. വീടെത്തുമ്പോൾ 9 മണി കഴിഞ്ഞു. പിറ്റേദിവസം ഉച്ചയ്ക്കത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാണ് സീത ഞങ്ങളെ അവിടെനിന്നും വിട്ടത്. പോരുന്ന വഴി അമ്മൂമ്മയുടെ നിർബന്ധത്തിന് എറണാകുളത്ത് എൻറെ വീട്ടിൽ കയറി. അവിടെ അമ്മയും പെങ്ങളും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പെങ്ങൾ ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ ഓടി വന്നു അമ്മ അത് കണ്ട് അവളെ അടിച്ചു ഓടിച്ചു.

അമ്മ: നീ എന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് നിൻറെ ആരും ഇവിടെയില്ല. എൻറെ മകൻ നേരത്തെ മരിച്ചുപോയി. ഇനി നീയോ ഞാനോ മരിച്ചാൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും വരുകയോ പോവുകയൊ ഇല്ല.

ഇതു കേട്ടതോടെ കിളി പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ: ഇതൊന്നും കണ്ട് ഒന്നും അല്ല മോളെ നിന്നെ ഞാൻ കല്യാണം കഴിച്ചത്. ഞാനും നീയും മാത്രമേ ഉള്ളൂ. ഇത് കേട്ടിട്ട് നീ കരയണ്ട.

ഞങ്ങൾ അവിടെനിന്നും വണ്ടിയിൽ കയറി യാത്ര തിരിച്ചു. വരുന്ന വഴി മുഴുവൻ അവൾ കരയുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ഇരിങ്ങാലക്കുട ടൗണിൽ ഹോട്ടൽ കാവേരി രാത്രി ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് അമ്മമാർക്കുള്ള രണ്ടു പാർസൽ വാങ്ങി വീടെത്തുമ്പോൾ 9:00 മണി.

പിറ്റേദിവസം ചായകുടിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ അമ്മമാർ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി

അമ്മ: നിങ്ങൾക്ക് ഈ പോക്കിൽ അമ്പലങ്ങളിൽ ഒന്നും കയറാൻ പറ്റിയില്ല അല്ലേ? നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞതല്ലേ വേറൊരു ദിവസം പോകാം എന്ന്. കല്യാണത്തിന് അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ പുറത്തായ കാര്യം കിളി എന്നോട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ: ഇനി ഞങ്ങൾ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് അല്ലേ പോകുന്നത് അപ്പോൾ അമ്പലത്തിൽ പോകാൻ സമയമുണ്ടല്ലോ?

അമ്മൂമ്മ: എടാ മോനെ ഇനി എന്താ നിൻറെ പരിപാടി? ഇവളെ എപ്പോഴാണ് നീ കൊണ്ടുപോകുന്നത്.

ഞാൻ: ഇന്ന് ഞാൻ പോയി അവിടെ വീട്ടിലേക്ക് ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ വാങ്ങി ഈ ആഴ്ച തന്നെ ഞാൻ തിരിച്ചു വരും എന്നിട്ട് അടുത്തദിവസം തന്നെ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു പോകും.

അമ്മുമ്മ: ഗൾഫിൽ നിന്നും അവൻ സുബ്രഹ്മണ്യനെ വിളിച്ചിരുന്നു, നിങ്ങളോട് പെട്ടെന്ന് ഇവിടെ നിന്നും മാറണം എന്നാണ് അവൻ പറയുന്നത്. എനിക്ക് അവൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ അല്ലേ പറ്റൂ.

അമ്മ: ഏതായാലും ഒരാഴ്ചത്തെ കാര്യമല്ലേ ഞാൻ കൊണ്ടുപോയി കൊള്ളാം. മോൻ പോയി അവിടെ ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ശരിയാക്കി വേഗം തിരിച്ചു വാ.

ഞാൻ: ഇവളെ കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ അവർ സമ്മതിക്കുമോ?

അമ്മ: അത് ഓർത്ത് മോൻ വിഷമിക്കേണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞു ശരിയാക്കി കൊള്ളാം. മോൻ ഞങ്ങളെ ഒന്ന് അവിടെ എത്തിച്ചു തന്നാൽ മതി.

രാവിലത്തെ കാപ്പികുടിയും കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ അമ്മയെയും മകളെയും അവരുടെ വീട്ടിൽ എത്തിച്ചു. അച്ഛനെ കണ്ട് അനുഗ്രഹവും വാങ്ങി തിരിച്ച് ഇരിങ്ങാലക്കുട ടൗണിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരൻ രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന അവനെ വിളിച്ചു, രജിസ്ട്രേഷൻ കാര്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ. ഏതോ ബഹളത്തിനിടയിൽ നിൽക്കുന്നതുപോലെ ആണ് അവൻ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടത്. രജിസ്ട്രേഷനിൽ എന്തോ ഒബ്ജക്ഷൻ ഉണ്ടെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി, ബഹളത്തിനിടയിൽ ആയതുകൊണ്ട് ഒന്നും ക്ലിയർ അല്ലാത്തതിനാൽ അവൻ എവിടെയാണെന്ന് ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു. ആ സ്ഥലം കണ്ടെത്തി അവിടെ ചെന്ന് അവനെ അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും, അവനെ കണ്ടെത്താനായില്ല. പിന്നെ ഫോൺ ചെയ്തിട്ട് എടുത്തതും ഇല്ല. അവനെ അന്വേഷിച്ചു നടന്ന സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല, സമയം വൈകുന്നേരം ആറര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ടൗണിൽ നിന്നും തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പുറപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് കിളിയെ വിളിച്ച് വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അവിടെ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം

എന്നും പറഞ്ഞു. മൂന്നുനാല് ദിവസം തുടർച്ചയായുള്ള യാത്രയാലും ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്തത് ക്ഷണത്താലും യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ഒന്ന് രണ്ട് തവണ കണ്ണടഞ്ഞു പോയി. ഇടയ്ക്ക് ഒരു തട്ടുകടയിൽ നിർത്തി ഒരു കട്ട നടിച്ച് വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു. വീണ്ടും ഉറക്കം തോന്നിയതിനാൽ വണ്ടി ഒരു സൈഡിൽ ഒതുക്കി കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കുപ്പിവെള്ളം കൊണ്ട് മുഖം കഴുകുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്തു. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ സീത വിളിച്ചിരുന്നു, അപ്പോഴാണ് സമയത്തിൻറെ കാര്യം ബോധ്യമായി ബോധമുണ്ടായത്, 11 മണി. നോക്കുമ്പോൾ കൊല്ലം ജില്ല കഴിയാറായി ഇരിക്കുന്നു. ഞാൻ സീതയോട് ഈ വിവരം പറഞ്ഞു, ഏതാണ്ട് രണ്ടു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഞാൻ എത്തും എന്ന് പറഞ്ഞു. വരുമ്പോൾ വിളിക്കണം എന്നും സീത പറഞ്ഞു. വണ്ടി സാവധാനമാണ് ഓടിച്ചത്. നീണ്ട ഹോൺ അടിയും കണ്ണിലേക്ക് വെളിച്ചം അടിച്ചപ്പോൾ ആണ്, ബോധം വന്നത് ഞാൻ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. വലിയൊരു ശബ്ദം പിന്നെ നിശ്ചലം.

നേരിയ ഒരു ഓർമ്മയിൽ എവിടെയോ കിടക്കുകയാണ് ഞാൻ.പീക്……. പീ…… എന്ന ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു. വെള്ള ഉടുപ്പിട്ട മാലാഖമാർ നീന്തി നടക്കുന്നു. മാലാഖ മാരിൽ ചിലരൊക്കെ എൻറെ അടുത്ത് വന്നിട്ട് പോകുന്നുണ്ട്. വീണ്ടും ഇരുട്ട് -………